“Buyur, Ey Kulum!”

Bir gün Hz. Musa aleyhisselam Tur dağında, “Ya Rabbi!” der demez, derhal, Cenab-ı Hak tarafından “Lebbeyk” buyrulur (Lebbeyk: Buyrunuz! Emrediniz demektir). Bunun üzerine Hz. Musa, “Ya Rabbi! Ben kimim ki sen bana lebbeyk diyesin” diye arzeder. Cenab-ı Hak, “Ya Musa! Kulum bana ‘Ya Rabbi!’ der münacatta bulunur da ben ona nasıl ‘Lebbeyk!’ demem” buyurur. Hz. Musa, “Günahkar kulun da, ‘Ya Rabbi!’ dese ona da mı ‘Lebbeyk’ buyurursun?” diye sorar. Cenab-ı Hak, “Elbette ona da ‘Lebbeyk’ derim, belki asi-günahkar kuluma tekrar da ederim. Tevhidi bulunmayan, şirke kaçan bundan müstesnadır. O günahkar gibi değildir. Ben Allahım, şan-ı uluhiyyetime böyle yaraşır” buyurur. Musa aleyhisselam da tasdik eder.

Hakikaten öyledir. Yalnız, günahta ısrar fenadır. Israr etmez tövbe edip de dönerse insan artık düşünmemeli, Allah’ın rahmet deryasından ümit kesmemelidir. Umitsizliğe düşerek günahım var diye korkmak, bu suretle geriye kalmak olmaz. Bu gibiler, ilahi merhameti kendi ölçüleriyle ölçerler de onun için böyle yaparlar. Ben de Allah ölçüsüyle ölçerim de onun için böyle derim. Hakikat böyledir.

Yalnız bu hususta bir şeye dikkat etmek lazım: Günahta ısrar etmemek. Çünkü günahta ısrar küfre sebep olur. Bundan çok sakınmak lazımdır. Büyük günahların (kebairin) hangisi olursa olsun. Mesela içki, kumar, zina vb. gibi büyük günahlar işlendiği vakit iman durmaz, mutlaka çıkar, sonra yine döner. Yani kebair, imanı götürmez ama, onu işlediğin vakit, iman da sende durmaz, çıkar. Ya o iman çıktığı vakit insanın eceli de gelmiş olur vefat ederse maazallah insan imansız gitmiş olur.

Bu yüzden şimdiye kadar işlediğimiz günahlar kafidir. Hemen bunlardan tövbe ve rücu edelim. Ve bir daha onları değil işlemek, hatır ve hayalimize bile getirmeyelim. Cenab-ı Hak çok merhametli ve çok ikram edicidir. Af buyurur, korkmayın…

 

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.